Zakilixut

Laster 35 urte beteko dira (irailean) Egin egunkarian Zakilixut izeneko pertsonaia agertu zenetik. Ondo baino hobeto gogoratzen dugu orduko Zakilixut, oraindik mutil koxkortsua zelarik, Lemoizeko zentralaren kontrako manifetan,  edo bizaldi deskapotablean, ezpainetan txirria eta irria, buruan txanoa, sarritan neskalaguna ondoan, oheren batean zein euskal baso ederrenean olgetarako dispuesto beti. Tumatxa, hi!

Baina denontzat doaz urteak aurrera eta baita Zakilixutentzat ere. Zakilixut ez delako beste komikietako pertsonai batzuk izaten diren modukoa, zurrunak, bizitzan zehar aldaera gabekoak. Fikzio pertsonaia izan arren bizi-zikloaren bilakaera nabarmena izan da pertsonai honetan. Gorputzez eta gogoz 35 urte hauetan Xakilio jauna aldatu egin da. Gizondu eta gizendu zaigu. Aspaldi honetan, aburgesatu samar dabilela ere esan dezakegu.  Ez ditu honezkero txirriak erretzen, ez du larrua jotzen kanadar ez iglu dendetan eta Bilboko atiko estua Donostia erdialdean ondo kokatutariko pisu dotore batengatik aldatu duela imajinatzen dugu.

Zakilixut mugikorren aurreko garaietan

Baina bizi, benetan bizi, Berria egunkariko kontrazalean bizi da Zakilio pozarren (astelehenetan izan ezik). Egunkarietako kaiolatxoak izan baitira berez Zakilixuten bizitoki naturalak. Batzuetan bineta bakarreko kaiolatxoak edo zintak, besteetan bineta bi, askoz jota hiru binetetan.  Hala ere beti antzeko espazio mugatuetan. Beti edo ia beti.

1988ko urtean Antton Olariaga, pertsonaiaren aitak, kaiolatxoaren atea zabaldu eta Xakilio jauna osteratxo bat egitera irten zen Ereinek argitaratutako 96 orrialdeko album txukun eta dotore batean zehar. Liburuxkak melokotoiaren kolorekoa dauka azala, ukitu urdinarekin eta barnealdea berriz zuri-beltzean doaz Xakilioren istorio eta pasadizoak. Zazpi dira guztira. Luzerari dagokionez barriz, lehenengoa eta azkena dira aipatzeko modukoak, ia gaur egunean modakoa den nobela grafikoaren ereduetan sartzea posiblea litzatekeelarik. Azalaren diseinua ona bada liburuaren izenburua ez da ez originalegia: Zakilixut.

“Topaketak” izeneko istorioak zabaltzen du liburua. Agian “Ezinezko topaketa”  titulua egokiagoa litzateke bertan gertatzen dena ikusita. Xakilio jaunak gaueko txoko guztiak bisitatuko ditu Juana Bixenta lagunaren peskizan, baina topaketa, ezinezko topaketa, 36 orrialdeetan zehar luzatuko da eta emaitza balizko tituluak dioen araberakoa izango da: ezinezkoa. Urteetan aurrera goazen irakurleentzat pub, dantzaleku eta antzeko gau-zuloetako birak badauka gaueko euriak bustitako xarma nostalgikorik. Kolkorarte betetako tabernetako ke-artean ikusiko dugu gauetako fauna ehizean edo ehizatuak izateko desioan: komunerako bidean aurkitzen dugu Pernando Whiskytarra txiste kontalari kantsagarria, Xakilio Juana Bixentaren arrastotik urrunduko dituzten Sister ahizpak han agertzen dira, eta alderantziz Juana Bixenta Paristik-datorren-artistarekin bat egin eta “Sagastipola” pub famatura joango da kopatxo azkar bat edatera … oraindik kasualitateak bere papera jokatzen du mobilak asmatu aurreko erreinuan. Kabinetako telefonoek ezin dituzte zita guztiak estuan lotu eta “libre albedrioak” argitu aurreko ordu guztiak berarentzat hartu ditu.

“Sagastipola” pub famatuan “Jamaicak bat” taldea jo ta fuego. Musikaren erritmoa bineta guztien gainetik!

Liburu eder honen bukaera aldera “Udagau bateko ametsa aurkituko dugu. Istorio honetan topaketak posibleak eta erdi izango dira, tortilan jandako onddo aluzinogeno batzuei esker. Berriz ere, euskal basotxoren batean jarritako Kanadar denda baten inguruan sortuko dira amets gozoak eta enkantamenduak.

Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s